Weer lekker trainen en zo

Na vorst en sneeuw komt er dooi, dus weer lekker trainen.

Was het vorige week zondag nog in de sneeuw, alle kanten van het Zuiderpark te hebben gezien, over al of niet besneeuwde paden, was het dinsdag erop weer een stuk beter. Blijkbaar had onze trainster er ook zin in, want we mochten liefst 5 keer 10 minuten tempo lopen met nog geen 5 minuten rust er tussen. Voor mezelf liep die avond als een trein, ik liep ontzettend makkelijk en alleen de laatste tempoloop in de regen was lastig. Donderdags mochten we op de baan 10 keer 400 meter met 200 meter rust ertussen doen. Die avond geen zin, toch gaan, inlopen moeizaam, toen de 400 metertjes ook moeizaam tussen de oren. Wel raar hoor dat je dan toch  hard kan gaan want de tijden die ik klokte, waren net zo snel als de keren ervoor.

Gisteren een duurloop (inclusief een stuk puinduin) gedaan, bijna 16K in 90 minuten. Dus met de vorm zit het wel goed.  Geeft moed voor de CPC over drie weken.

Sponsoring loopt ook lekker, vandaag in de gemeente was er door een paar mensen een broodje worst verkoop voor Rwanda georganiseerd. Je staat er verbaasd van hoeveel dat oplevert!

Ook dinerbox is rond, alle eters en gastgezinnen zijn gekoppeld en de sponsorkaartjes zijn via de post op weg naar Apeldoorn. Over 2 weken is hopelijk alles geïncasseerd, bijgeschreven en zijn ontvangen sponsorgelden verdubbeld en  is dan ongeveer een kwart van het totaalbedrag van € 10.000 binnen. Kortom financieel ligt er dan leuke bodem aan sponsorgeld.

Komende weken gaan we door op de ingeslagen weg met trainen en geld ophalen, 11 maart lopen de halve marathon in Den Haag. Gaan we aan de gang met posters ontwikkelen voor het benefiet diner op 18 april.

28 februari naar Apeldoorn is verschoven naar 9 maart, dus dan is er een avondje Apeldoorn met Compassion en mijn medelopers.

19 maart is er het sponsordiner in Zwolle, hoewel ik hiervoor geen sponsors kon vinden, ga ik daar wel naar toe om in ieder geval weer alle medelopers te zien en even lekker bij te praten. En natuurlijk om lekker een vorkje mee te prikken.

Sukkelen

Wat een week in Nederland eerst lekker vriezen met een hoop wind, gevolg lekkere lage gevoelstemperaturen. Op vrijdag het sneeuwt, op zaterdag wel koud maar heerlijk weer met een zonnetje en weinig wind.

Trainen in kou en wind is geen probleem, veel laagjes geven warmte genoeg, gecombineerd met muts en handschoenen en je overleeft het wel.

Maar ja, kom je dinsdag thuis uit werk met een keel als schuurpapier en een beginnende snotneus, dus s'avonds niet trainen. Twee dagen ziek thuis, een voordeel je hoeft die kou niet in.

Maar donderdagavond ook niet trainen door die snootterpartij, vrijdag hersteld, lekker werken, en na de sneeuw naar huis.

Zaterdagmorgen blijkt het zo hard gevroren te hebben dat het niet verstandig is om te gaan trainen: straten glad, fietspaden niet sneeuwvrij. Weer een dag geen training en zondag komt er ook niets van.

Vervelend ja, niet kunnen trainen jammer, dan maar genieten van andere dingen.

Elke dag een lekker glaasje whisky, warme chocolademelk met een neut. O ja en morgen mag ik genieten van een proeverij choucroute en gewurztraminer.  Wat is het leven van een sporter toch vervelend.

De voorbereidingen gaan toch wel door voor Rwanda. Op 28-02 komen alle lopers elkaar weer tegen bij Compassion in Apeldoorn, bijpraten over dingen als visum, welke prikken en meer van dat noodzakelijke gedoe.